บทที่ 9

อะเดเลด

แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเงาทอดยาวผ่านหน้าต่างห้องขัง เมื่อสัมผัสอันอ่อนโยนของจีเซลปลุกฉันให้ตื่นจากการหลับที่ไม่สนิท ใบหน้าของหล่อนฉายแววเห็นใจอย่างสุดซึ้งซึ่งทำให้ฉันรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาทันที

“นายหญิงเจ้าคะ” หล่อนกระซิบ เสียงสั่นเล็กน้อย “ข้าต้องเตรียมท่านสำหรับพิธีคืนนี้เจ้าค่ะ”

ขณะที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ